Unha regra de gasto que non castigue os concellos
A Fronte Ampla permitirá que os concellos saneados usen e invistan os seus remanentes sen ter que aprobar plans económico-financeiros.
- Publicado
- Actualizado
Os datos clave
- De forma permanente, os concellos saneados non terían que aprobar plans económico-financeiros por usar os seus remanentes.
- Tres requisitos: pagar a tempo aos provedores, ter a débeda dentro dos límites legais e non presentar riscos para a sustentabilidade.
- Emerxencias, catástrofes, crises sanitarias ou sentenzas: os seus gastos extraordinarios quedarían fóra da regra de gasto.
- Fóra da regra de gasto quedaría o gasto financiado cos novos recursos permanentes da participación nos tributos do Estado, co mesmo criterio que o Acordo 1/2026 prevé para as comunidades autónomas.
Desde a Fronte Ampla propoñemos revisar a regra de gasto para que non castigue os concellos. Os saneados poderán usar e investir os seus remanentes de forma permanente sen aprobar plans económico-financeiros, en proxectos plurianuais de vivenda pública, coidados, mobilidade ou adaptación climática.
Sacaremos da regra de gasto os gastos que non supoñen un aumento estrutural, como os de emerxencias, catástrofes ou os financiados con fondos finalistas, e o gasto financiado co aumento da participación nos tributos do Estado.
O que di o programa
- 12.3.1. Os concellos saneados non terán que aprobar plans económico-financeiros por usar os seus remanentes. Será así de forma permanente para quen pague a tempo aos seus provedores, teña a débeda dentro dos límites legais e non presente riscos para a súa sustentabilidade, cun réxime específico para os que non teñen débeda. O plan só seguirá sendo obrigatorio cando haxa déficit estrutural, endebedamento excesivo ou problemas persistentes de liquidez.
- 12.3.2. Reformaremos as regras orzamentarias para que os recursos dispoñibles poidan utilizarse. Permitiremos aos concellos saneados investir os seus remanentes e realizar proxectos plurianuais de vivenda, coidados, mobilidade e adaptación climática. Revisaremos a regra de gasto e o tratamento de emerxencias e fondos finalistas, articulando os cambios nacionais coa reforma europea e preservando a sustentabilidade financeira.
- 12.3.3. Permitiremos de forma permanente que os investimentos financeiramente sustentables sexan plurianuais e ampliaremos o seu alcance á vivenda pública, a rehabilitación, a adaptación climática, o ciclo da auga, a transición enerxética, a mobilidade sustentable, a biodiversidade, os servizos sociais, os equipamentos educativos e comunitarios, a accesibilidade, a prevención de riscos e a loita contra o despoboamento.
- 12.3.4. Sacaremos da regra de gasto os gastos que non supoñen un aumento estrutural do gasto: os gastos extraordinarios por emerxencias, catástrofes, crises sanitarias ou sentenzas; o gasto financiado con fondos finalistas da UE ou doutras administracións; os gastos que teñen un ingreso equivalente no mesmo exercicio; as transferencias entre administracións para financiar unha mesma actuación, para evitar o dobre cómputo; os gastos derivados de competencias impostas por outras administracións sen financiamento, ata que se compensen.
- 12.3.5. Recoñeceremos como aumentos permanentes de ingresos os derivados de cambios normativos, da actualización de bases tributarias ou de novas unidades catastrais froito do planeamento urbanístico, cando se materializasen.
- 12.3.6. Permitiremos que o gasto dos concellos medre cando aumenten de forma permanente os seus ingresos, cando asuman novas competencias financiadas ou cando cambien estruturalmente os custos dos seus servizos.
- 12.3.7. O aumento da participación nos tributos do Estado non computará na regra de gasto. O gasto que os concellos financien cos novos recursos permanentes da participación nos tributos do Estado quedará fóra da regra de gasto, co mesmo criterio que o Acordo 1/2026 prevé para as comunidades autónomas.
Preguntas e respostas
Poderían os concellos gastar o seu superávit?
Si, os saneados. A Fronte Ampla propón que, de forma permanente, non teñan que aprobar plans económico-financeiros por usar os seus remanentes e que poidan investilos en proxectos plurianuais de vivenda, coidados, mobilidade e adaptación climática.
Considéranse saneados os concellos que pagan a tempo aos seus provedores, teñen a débeda dentro dos límites legais e non presentan riscos para a súa sustentabilidade. Habería un réxime específico para os que non teñen débeda.
Seguiría habendo plans económico-financeiros obrigatorios para os concellos?
Si, cando haxa déficit estrutural, endebedamento excesivo ou problemas persistentes de liquidez. A Fronte Ampla só exime deles os concellos saneados que usen os seus remanentes.
En que poderían investir os concellos os seus remanentes?
Nunha lista máis ampla de investimentos financeiramente sustentables, que poderían ser plurianuais de forma permanente. A Fronte Ampla propón ampliala á vivenda pública, a rehabilitación, a adaptación climática, o ciclo da auga, a transición enerxética e a mobilidade sustentable.
Tamén incluiría a biodiversidade, os servizos sociais, os equipamentos educativos e comunitarios, a accesibilidade, a prevención de riscos e a loita contra o despoboamento.
Que gastos municipais deixarían de contar na regra de gasto?
Os que non supoñen un aumento estrutural do gasto. A Fronte Ampla propón sacar da regra de gasto os gastos extraordinarios por emerxencias, catástrofes, crises sanitarias ou sentenzas, o gasto financiado con fondos finalistas da UE ou doutras administracións e os gastos que teñen un ingreso equivalente no mesmo exercicio.
Tampouco contarían as transferencias entre administracións para financiar unha mesma actuación, para evitar o dobre cómputo, nin os gastos derivados de competencias impostas por outras administracións sen financiamento, ata que se compensen. E quedaría fóra o gasto financiado cos novos recursos permanentes da participación nos tributos do Estado.
Cando podería medrar o gasto dun concello?
Cando aumenten de forma permanente os seus ingresos, cando asuma novas competencias financiadas ou cando cambien estruturalmente os custos dos seus servizos. Así o expón a Fronte Ampla na súa revisión da regra de gasto.
Recoñeceríanse como aumentos permanentes de ingresos os derivados de cambios normativos, da actualización de bases tributarias ou de novas unidades catastrais froito do planeamento urbanístico, cando se materializasen.